یکشنبه, 27 شهریور 1390 09:23
امامزاده ابراهيم
اين امامزاده در شمال غرب بناي معروف به معبد آناهيتا در شهرستان کنگاور قرار دارد. بناي قديمي اين امازاده در زلزله سال 1336 ش تخريب و بعدها بنايي نوساز و بزرگتر به جاي آن ساخته شد. بناي فعلي تقريباً به همان شکل بناي قديمي ساخته شده است. اين امامزاده داراي صحن مرکزي گنبدداري است و گنبد آن از نوع گنبدهاي دوپوش است. همچنين اين بنا داراي دو مناره آجري است. از بناي قديمي امامزاده تنها سردر ورودي به محوطه صحن، بر جاي مانده است.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 09:22
امامزاده دده بکتر
اين بنا در جنوب روستاي «دده بکتر بانين»، در بخش دينور قرار دارد. بناي امامزاده از دو قسمت تشکيل شده است: قسمت اول به جمع خانه معروف است. جمع خانه فضايي مستطيل شکل با در گاهي کوتاه در جبهه شمالي است. پس از ورود به جمع خانه – در سمت راست – در اصلي ورود به بقعه قرار دارد. بقعه اصلي شامل اتاقي چهارگوش است که در وسط آن سنگ قبري به خط کوفي وجود دارد. متأسفانه به دليل ساييدگي بيش از حدف خواندن آن ميسر نيست.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 09:21
امامزاده شيرخان
اين امامزاده در شمال روستاي «شيرخان» در بخش دينور قرار دارد. بناي امامزاده بر روي تپه اي بلند به نام «تپه امامزاده» از آجر و گچ ساخته شده است. بناي اصلي بقعه از خارج چهار ضلعي و از داخل چهار ايواني است. هر يک از ايوان ها داراي طاق هلالي است. فضاي اصلي بقعه به ابعاد 75/5×75/5 متر است و بر روي آن گنبد مدور آجري قرار دارد. در داخل بنا، ضريح مشبک چوبي با سقف مسطح ديده مي شود. در ميان ضريح، سنگ قبري به طول 27/1 متر و عرض 35 سانتيمتر وجود دارد. بر حاشيه اين سنگ قبر «آيه الکرسي» و بر سطح سنگ صلوات حک شده است.
ورودي بقعه در ايوان غربي است. در هر يک از ايوان هاي شمالي و جنوبي، سه طاقچه با طاق هلالي و در ايوان شرقي يک طاقچه و در ايوان غربي دو طاقچه با طاق هلالي وجود دارد. بر بالاي هر يک از ايوان ها نورگيري مستطيل شکل با طاق هلالي ديده مي شود. اين نورگيرها محوطه مرکزي امامزاده را روشن مي کنند.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 09:20
امامزاده کوسه هجيج
اين امامزاده در بيست کيلومتري غرب پاوه، در روستاي هجيج و در کنار روخانه سيروان قرار دارد. در سال هاي اخير بناي اين امامزاده به صورت چهار طاقي آجري توسط اداره اوقاف احداث شده است. در گذشته مقبره اين امامزاده بنايي سنگي بود.
پيش نمازان روستاي هجيج در باره نام و نسب اين امامزاده به نقل از «بحر الانساب» مي گويند: نامش عبيدالله و فرزند حضرت امام موسي کاظم(ع) است و پس از رحلت پدر در زمان هارون الرشيد با يکي از برادارنش به نام امامزاده اسماعيل به اين منطقه پناه آورده است. بعدها برادرش به «اسپريس» يکي از روستاهاي اطراف پاوه عزيمت کرد و او در هجيج ماندگار شد. اندک اندک ياراني به دور او جمع شدند.»
پيش نمازان روستاي هجيج در باره نام و نسب اين امامزاده به نقل از «بحر الانساب» مي گويند: نامش عبيدالله و فرزند حضرت امام موسي کاظم(ع) است و پس از رحلت پدر در زمان هارون الرشيد با يکي از برادارنش به نام امامزاده اسماعيل به اين منطقه پناه آورده است. بعدها برادرش به «اسپريس» يکي از روستاهاي اطراف پاوه عزيمت کرد و او در هجيج ماندگار شد. اندک اندک ياراني به دور او جمع شدند.»
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 08:57
غار دو اشکفت
اين غار در بيست و پنج کيلومتري شمال شرق شهر پاوه، در دامنه کوه «شاهو» قرار دارد. غار قوري قلعه بزرگ ترين غار آبي آسيا است و تاکنون 3140 متر آن شناسايي شده است. آبشارهاي متعدد، قنديل هاي کريستالي، ستون هاي مورب گچي، حوضچه هاي آب، استالاگميت و استلاگتيت هاي بسيار زيبا از جمله جاذبه هاي اين غار است. وجود جنگل هاي متراکم با گونه هاي بلوط، انجير کوهي، آلبالوي کوهي، بادام وحشي و همچنين حيواناتي چون گرگ، روباه، خوک، خرگوش و کل و بز در اطراف اين غار، زيبابي خاصي به آن بخشيده است. تقريباً حدود چهارصد متر از اين غار نورپردازي شده است و هر روز باز ديدکنندگان بسياري از اين غار ديدن مي کنند
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 08:56
غار (پناه گاه سنگي) ورواسي
اين پناه گاه سنگي در يازده کيلومتري شمال شرقي کرمانشاه، در دامنه کوه «ماسيم و در دره معروف به «تنگ کنشت» قرار دارد. اين پناه گاه در سال 1960 م مورد گمانه زني قرار گرفت. آثار به دست آمده از اين گمانه به ترتيب قدمت از قديم به جديد عبارتند از:
- تراشنده ها و سرپيمان هاي دندانه دار دوره مياني پارينه سنگي جديد.
- قلم هاي حکاکي، تراشنده ها، تيغه هاي روتوش شده و سر پيکان هاي دوره زيرين پارينه سنگي جديد.
- سنگ هاي مادر، ريز تيغه ها، چکش، قلم حکاکي، سوراخ کن هاي دوره فرا پارينه سنگي.
بنا به تحقيقات انجام شده اين پناه گاه سنگي محل مناسبي براي استقرار موقت شکارچيان بود. بقاياي حيواني مکشوفه نيز اين امر را تأييد مي کند. در ميان استخوان هاي حيواناتي که آزمايش شده اند، تعداد زيادي بقاياي استخوان حيوانات شکاري مانند گورخر، بزکوهي، بز و گوسفند اهلي نشده، گراز وحشي و کفتار وجود داشت. علاوه بر آن مقداري استخوان جوندگان کوچک جثه مانند موش کور و خرگوش نيز در ميان بقاياي استخواني مشاهد شد.
- تراشنده ها و سرپيمان هاي دندانه دار دوره مياني پارينه سنگي جديد.
- قلم هاي حکاکي، تراشنده ها، تيغه هاي روتوش شده و سر پيکان هاي دوره زيرين پارينه سنگي جديد.
- سنگ هاي مادر، ريز تيغه ها، چکش، قلم حکاکي، سوراخ کن هاي دوره فرا پارينه سنگي.
بنا به تحقيقات انجام شده اين پناه گاه سنگي محل مناسبي براي استقرار موقت شکارچيان بود. بقاياي حيواني مکشوفه نيز اين امر را تأييد مي کند. در ميان استخوان هاي حيواناتي که آزمايش شده اند، تعداد زيادي بقاياي استخوان حيوانات شکاري مانند گورخر، بزکوهي، بز و گوسفند اهلي نشده، گراز وحشي و کفتار وجود داشت. علاوه بر آن مقداري استخوان جوندگان کوچک جثه مانند موش کور و خرگوش نيز در ميان بقاياي استخواني مشاهد شد.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 08:55
غار مرآفتاب
اين غار در دامنه کوه بيستون و در حد فاصل غارهاي مرتاريک و مردودر قرار دارد. غار مرآفتاب بيست و شش متر طول دارد و دهانه آن به سمت شمال شرقي است. مساحت غار صد و شصت متر و دهانه آن حدود شش متر ارتفاع دارد و به تدريج از ارتفاع آن کاسته مي شود. سنگ هاي شناسايي شده از اين غار «چرت» و «ژاسب» است و بيشتر به صورت تراش هاي ساده، تراش هاي وازده و سنگ مادر ديده مي شود. ابزارهاي سنگي ساخته شده، شامل خراشنده ها و سوراخ کننده ها است. علاوه بر مصنوعات سنگي، در کف غار نيز ابزاري از جنس استخوان به دست آمده که به شکل مثلث است. در بخش تحتاني اين ابزار سه سوراخ وجود دارد. يکي از اين سوراخ ها بر لبه جانبي ابزار است.
متأسفانه کاربرد اين قطعه استخوان مشخص نيست. ابزارهاي سنگي شناسايي شده از اين غار نيز متعلق به دوره موستري است.
متأسفانه کاربرد اين قطعه استخوان مشخص نيست. ابزارهاي سنگي شناسايي شده از اين غار نيز متعلق به دوره موستري است.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 08:55
غار مردودر
اين غار دردامنه کوه بيستون و در قسمت شمال شرقي غار شکارچيان قرار دارد. اين غار بيست متر عمق و در حود يک صد و هفتاد متر مربع وسعت دارد. ارتفاع سقف غار نيز بين يک تا سه متر است. غار مردودر داراي دو دهان هاست. دهانه اصلي در جهت جنوب – جنوب غربي، مشرف بر دره اي پر شيب و کم عرض است و به پرتگاهي منتهي مي شود. دهانه ديگر غار در جهت شرق – جنوب شرقي، مشرف به راهي است که به غارهاي مرآفتاب و مرتاريک منتهي مي شود.
ابزارهاي شناسايي شده از اين غار عبارتند از: ابزارهاي روتوش شده، سنگ مادر، خراشنده هاي جانبي و خراشنده هاي متقارب، تراشنده هاي کنگره دار، تراشنده هاي دندانه دار و سوراخ کننده ها، ابزارهاي به دست آمده از اين غار مربوط به دوره موستري و زارزي است.
ابزارهاي شناسايي شده از اين غار عبارتند از: ابزارهاي روتوش شده، سنگ مادر، خراشنده هاي جانبي و خراشنده هاي متقارب، تراشنده هاي کنگره دار، تراشنده هاي دندانه دار و سوراخ کننده ها، ابزارهاي به دست آمده از اين غار مربوط به دوره موستري و زارزي است.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 08:54
غار شکارچيان
اين غار در دامنه کوه بيستون و به فاصله کمي از مجسمه هرکول قرار دارد. در حفاري هايي که در سال 1949 م در اين غار صورت گرفت، در حدود بيست و دو هزار يافته شامل سفال، ابزار سنگي و قطعات استخوان حيواناتي چون گوزن، غزال، گاو وحشي، پلنگ، شغال، گراز، وباه قرمز و بخشي از استخوان ساعد انسان نئاندرتال به دست آمد. دو قطعه از سفال هاي مکشوفه متعلق به دوره آشوري و بقيه از نوع سفال هاي هخامنشي بودند. همچنين ابزارهاي سنگي از نوع تيغه هاي سنگي دوره پارينه سنگي جديد به عبارتي در حدود چهل هزار سال پيش است.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها
یکشنبه, 27 شهریور 1390 08:53
غار مرتاريک
اين غار در دامنه کوه بيستون و در قسمت شمال غربي غار مرخول قرار دارد. اين غار بيست و پنج متر عمق و در حدود هشتاد متر مربع وسعت دارد. اين غار به صورت دالان دراز و کم عرضي است که در انتها به محوطه اي نسبتاً بازتر منتهي مي شود. دهانه غار به سمت جنوب شرقي است.
اشياي شناسايي شده از اين غار که بيشتر در قمت انتهايي غار به دست آمده اند، مصنوعات سنگي بيشتر شامل سنگ هاي مادر، خراشنده ها، سوراخ کننده، اسکنه، ابزارهاي کنگره دار و دندانه دار است. ابزارهاي سنگي به دست آمده از اين غار نيز متعلق به دوره موستري است.
اشياي شناسايي شده از اين غار که بيشتر در قمت انتهايي غار به دست آمده اند، مصنوعات سنگي بيشتر شامل سنگ هاي مادر، خراشنده ها، سوراخ کننده، اسکنه، ابزارهاي کنگره دار و دندانه دار است. ابزارهاي سنگي به دست آمده از اين غار نيز متعلق به دوره موستري است.
منتشرشده در
درباره استان كرمانشاه
برچسبها